خدمات پژواک

بخش عکاسى پژواک

پوشش خبری انتخابات

صفحه ویژۀ معادن

Afghan Peace Process Special Page

خدمات پيام هاى تجارتى پژواک

Daily Newsletter

Language
Sending Time (GMT / Kabul time)

دیدگاه کارشناسان در مورد شدت گرفتن حمله های طالبان

دیدگاه کارشناسان در مورد شدت گرفتن حمله های طالبان

Dec 15, 2014 - 07:24

کابل (پژواک، ٢٤ قوس ٩٣): آگاهان امور سیاسی، بالا گرفتن ناامنی ها در کابل و برخی ولایت ها را ناشی از امضای پیمان های امنیتی با امریکا و ناتو و خلاء در حکومت به علت تشکیل نشدن کابینۀ جدید می دانند.

آنان می گویند که در حال حاضر، تقریباً تمام حکومت از سوی سرپرستان اداره می شود و این مسئله به نبود و یا کاهش مسوولیت پذیری مقام ها در تمام سطوح حکومت انجامیده است.

برخی دیگر هم به این باوراند که در رهبری حکومت وحدت ملی، در برابر مخالفین دیدگاه واحد وجود ندارد و این کار، باعث شده که انگیزۀ مقابله با مخالفین ضعیف شود.

نصرالله استانکزی آگاه مسایل سیاسی و استاد در پوهنتون کابل گفت که علت های زیادی در پشت این ناامنی نهفته است. وی، از ناتکمیل بودن حکومت وحدت ملی به دلیل تشکیل نشدن کابینۀ جدید، به عنوان یکی از این علت ها نام برد.

استانکزی افزود: "عدم اعلام کابینه و همچنان سرپرستی والیان و سایر مسوولین، خودش باعث یک خلاء شده می تواند که مخالفین دولت افغانستان می توانند از این فرصت استفاده بکنند. "

وی گفت؛ اگر حکومت تکمیل شود، دست کم یکی از عوامل ناامنی از بین خواهد رفت. ریاست جمهوری با نشر اعلامیه اى، به روز ٢١ قوس گفت که کابینۀ جدید، در سه هفتۀ آینده اعلان خواهد شد.

امضای قرارداد امنیتی، امتیازخواهی از طریق تشدید ناامنی ها از سوی طرف هايی که در افغانستان به ناامنی ها دامن می زنند "مثلاً پاکستان"، و روی آوردن شورشیان به خاک افغانستان در نتیجۀ فشار حملات اردوی پاکستان در مناطق آنسوی دیورند، از عوامل دیگر تشدید حمله های مخالفین است که استانکزی به آن اشاره نمود.

اینکه امضای پیمان امنیتی چطور می تواند عامل تشدید ناامنی ها باشد، استانکزی گفت: "معنایش این است که امریکایی ها در تامین امنیت افغانستان همکاری نکرده اند و مخالفین، حضور دایمی آنها را نمی خواهد و همچنان کشورهای بازیگر در قضیۀ افغانستان، حضور دایمی امریکا را در افغانستان نمی خواهند. "

اما احمد وحید مژده یکتن دیگر از کارشناسان مسایل سیاسی، این موضوع را از دید دیگری می نگرد.

مژده به این باور است که امضای پیمان امنیتی با امریکا موقف آن عده از طالبان را قویتر ساخته است که به جای گفتگوهای صلح، به گزینۀ جنگ در افغانستان معتقد می باشند و این سبب شده است که ناامنی ها در کابل و سایر ولایات کشور تشدید شود.

موصوف گفت که راه رسیدن به صلح دو گزینه دارد؛ یکی از راه گفتگو و دیگری هم جنگ، که به باور وی حکومت افغانستان با امضای پیمان امنیتی که زمینۀ حضور دوامدار نیروهای خارجی را مساعد می سازد، ظاهراً گزینۀ دومی را انتخاب نمود.

به گفتۀ مژده؛ در صفوف طالبان نیز دو گرایش وجود دارد که یکی طرفدار مذاکره برای حل منازعه در افغانستان هستند و دیگری هم روی گزینۀ جنگ تاکید دارند و می گویند امریکا ارادۀ ترک افغانستان را ندارد و یگانه راه حل، مبارزه مسلحانه است.

مژده گفت که امضای پیمان امنیتی با امریکا و ناتو به معنای ضعیف شدن طرفداران صلح در رهبری طالب ها و قویتر شدن موقف افرادی شد که تمایلات خشونت گراتر داشتند و همین سبب شده که به حمله ها شدت ببخشند.

وی افزود: "البته هرقدری که امید به صلح در هر صفی کاهش پیدا کند، گروه های تندروتر، در آنجا مجال سر بلند کردن می یابند؛ مثلی که در عراق دیدیم و سوریه دیدیم. در افغانستان هم من نگران این وضعیت هستم که ممکن است تندروی ها بیشتر شود و حتی از کنترول رهبری خود طالب ها هم این حالت خارج شود که در آن صورت، وضع بسیار خطرناکتر خواهد شد. "

مژده گفت که حضور دوامدار نیروهای خارجی طبق پیمان های امنیتی، ادعای آن عده طالب ها را "به واقعیت مبدل نمود" که خواهان مذاکرات صلح با امریکایی ها نبودند و می گفتند آنان ارادۀ ترک افغانستان را ندارند.

اشارۀ مژده به دفتر طالبان در قطر بود که در نتیجۀ مخالفت حکومت قبلی افغانستان، اندکی پس از گشایش بسته شد. طالبان امریکایی ها را متهم نمودند که در گفتگوهای خود با این گروه صادق نیستند و به همین دلیل، آنها نخواستند مذاکره کنند.

طالبان برای توقف حملات نظامی شان در برابر خارجی ها و دولت افغانستان، خواهان خروج نیروهای بین المللی از این کشور هستند و به تکرار گفته اند تا زمانی که این خواست شان برآورده نشده، مبارزه مسلحانۀ شان را ادامه می دهند.

این درحالی است که حکومت افغانستان، به تازگی با امضای موافقتنامه های امنیتی با امریکا و ناتو اجازه داد تا یک دهۀ دیگر (سال ٢٠٢٥ ميلادى)، بیشتر از ١٢ هزار سرباز خارجی در این کشور بماند.

طبق این موافقتنامه ها ماموریت نظامی نیروهای بین المللی بشمول سربازان امریکایی پس از پایان سال ٢٠١٤ که ١٧ روز آن باقی مانده، به پایان می رسد و به آموزشدهی، مشوره و "معاونت" نیروهای امنیتی افغانستان می پردازند.

باور عموم مردم افغانستان بر این بود که با امضای پیمان های امنیتی و به میان آمدن حکومت جدید ناامنی ها فروکش خواهد کرد؛ اما در عمل با واقعیت خلاف آنچه تصور می کردند مواجه شدند.

مخصوصاً در هفته های اخیر، کابل شاهد حمله های شدید گروهی و انتحاری مخالفین مسلح بود که ده ها تن از مردمان ملکی اعم از داخلی و خارجی و همچنان نظامیان افغان را قربانی  کرد.

بشیر بیژن یکتن دیگر از آگاهان امور سیاسی، ریشۀ تشدید این ناامنی ها را در نبود دیدگاه روشن در رهبری حکومت جدید در قبال مسایل ملی و منطقوی دانسته گفت که این کار، باعث شده است که انگیزۀ مقابلۀ مخالفین با نیروهای امنیتی افغانستان ضعیف شود.

به باور بیژن؛ هنوز رهبری حکومت وحدت ملی، دیدگاه واحد در برابر مخالفین ندارد، "رییس جمهور به طالبان مخالف سیاسی خطاب می کند؛ اما معاون اول و رییس اجرائیه یک چیز دیگر" و این کار انگیزه را از بین می برد و به نحوی برای ادامه توطیه ها بستر خوبی فراهم می کند.

بیژن افزود: "وقتی خطوط اساسی یا استراتیژی ملی وجود نداشته باشد و شما از دوست و دشمن تعریف واضح نداشته باشید و شما به عنوان منسوب قوای مسلح دیدگاه های متعدد را شنونده باشید، مسلماً در سردرگمی قرار می گیرید و کاری را که باید انجام بدهید [از آن] عاجز می شوید. "

بیژن همچنان گفت که علت دیگر بیشتر شدن ناامنی ها، موجودیت برخی حلقات مفسد است، که مخصوصاً در ١٣ سال اخیر در ویرانی کشور نقش داشتند. حالا نیز به شدت تلاش دارند که حکومت جدید را با شکست مواجه بسازند؛ "چون در حفظ بحران و در گسترش بحران، مخصوصاً بازار حلقات فاسد و آنهايی که غاصب زمین هستند و این کشور را تاراج کردند، گرم می باشد."

رییس جمهور اشرف غنی، اخیراَ وعده سپرد به هر قیمتی که باشد در کشور صلح را تامین می کند. غنی دیروز در سخنرانی اش به مناسبت روز جهانی حقوق بشر گفت که ملت افغانستان، هیچ وقت تسلیم ترور نخواهد شد.

رییس جمهور، حملات اخیر طالبان را غیراسلامی و غیرانسانی خواند و از علمای دین، رهبران قومی و اعضای جامعه مدنی خواست که با یک صدا در برابر اینگونه ترورها بايستند.

علامت: 

گزارش های مربوطه:

تبصره کنيد

اعلانات

Advertisement