خدمات پژواک

بخش عکاسى پژواک

پوشش خبری انتخابات

صفحه ویژۀ معادن

Afghan Peace Process Special Page

خدمات پيام هاى تجارتى پژواک

Daily Newsletter

Language
Sending Time (GMT / Kabul time)

انیسه؛ زنی که با بوریا بافی مصارف و هزینه تحصیلی فرزندانش را می پردازد

انیسه؛ زنی که با بوریا بافی مصارف و هزینه تحصیلی فرزندانش را می پردازد

Jul 26, 2016 - 13:22

کابل (پژواک، ٥ اسد ۹۵): زنی که ۱۶ سال با بوریا بافی، در تامین مصارف خانه و تحصیل فرزندانش سهم گرفته است، می گوید که فروش تولیداتش کم شده و زندگی را با مشکلات زیادی به پیش می برد.

انیسه ۴۷ ساله مادر شش فرزند است و در حال حاضر با سه دختر، یک پسر و شوهرش در منطقه قلعه چمن مربوط ناحیه سوم شهر کابل زندگی می کند.

وی به آژانس خبری پژواک گفت ۱۶ سال است که بعد از فراگیری بوریا بافی در یک شرکت؛ به طور مستقل کار می کند و با بافتن اقسام مختلف سبد، دستکول، کلاه، میوه دانی و گلدان های بوریایی، در تامین هزینه های زندگی خانواده سهم می گیرد.

این زن هنرمند و سخت کوش افزود که همواره تلاش کرده است تا با بوریا بافی و برخی کارهای دستی دیگر، در تامین مخارج زندگی به ویژه هزینه های تحصیل فرزندانش سهم بگیرد و اجازه ندهد بار دوش جامعه شوند.

وی گفت شوهرش که تا قبل از کودتای کمونیستی سال ۱۳۵۷، کارمند نساجی گلبهار بود، مدتی را نیز در وزارت دفاع به عنوان اجیر کار کرده است و اکنون ۶۸ سال عمر دارد و نمی تواند کار کند.

انیسه افزود که معاش تقاعدی شوهرش، بسیار کم است و به دلیل اینکه هیچ یک از فرزندانش به دلیل مصروف بودن به درس و تحصیل نمی توانند کار کنند، وی مجبور است شبها تا دیر وقت بوریا بافی کند و روزها آنها را در بازار بفروشد.

وی گفت: "هر روز صبح، تولیدات خود را بر سر گرفته و با موترهای بس، به مناطق مختلف شهر از جمله خیرخانه، شهرنو و کوته سنگی می روم و یک تعداد آنها را می فروشم."

انیسه افزود روزانه ۱۰ تا ۲۰ عدد از تولیداتش که شامل سبد، دستکول، کلاه، میوه دانی و گلدانی بوریایی می شود را می تواند بفروشد؛ اما به گفته وی  میزان فروش تولیداتش کم شده و درآمدش کفایت هزینه های زندگی شان را نمی کند.

این زن خاطرنشان کرد که به طور میانگین، هر ماه حدود هفت هزار افغانی درآمد دارد و ازاین پول، برای مصرف خانه و هزینه تحصیل فرزندانش استفاده می کند.

وی گفت که سه دخترش، پوهنځى زراعت را به پایان رسانده اند که دو تن آنها ازدواج کرده اند؛ یک دخترش قابلگی می خواند، یک دخترش متعلم صنف دهم است و پسرش که از همه کوچکتر است، متعلم صنف هفتم می باشد.

اما این مادر افزود: "با وجود کم شدن درآمدم، همه تلاشم به خاطر تعلیم و تربیۀ اولادهایم است تا آنها را نگذارم که بار دوش جامعه شوند."

وی با تاکید بر اهمیت تعلیم و تحصیل، از دیگر خانواده ها به ویژه زنان خواست تا با الگو قراردادنش بکوشند که فرزندانشان درس بخوانند و با این کار، به پیشرفت و ترقی خود و کشور کمک کنند.

علامت: 

گزارش های مربوطه:

تبصره کنيد

اعلانات

Advertisement