خدمات پژواک

بخش عکاسى پژواک

پوشش خبری انتخابات

صفحه ویژۀ معادن

Afghan Peace Process Special Page

خدمات پيام هاى تجارتى پژواک

Daily Newsletter

Language
Sending Time (GMT / Kabul time)

اکثريت زندانيان موادمخدر قاچاقچيان کوچک، بيسواد و فقیر هستند

اکثريت زندانيان موادمخدر قاچاقچيان کوچک، بيسواد و فقیر هستند

Sep 28, 2016 - 14:28

کابل(پژواک، ۷ ميزان ۹۵): به دليل غیرموثر بودن پالیسی های حکومت در امر مبارزه با موا مخدر، اکثریت افراد دخیل در تولید و قاچاق موادمخدر که محکوم به جزا شده اند؛ بيسواد، فقیر و نان آور فامیل هاى شان مى باشند.

همچنان سروى ادارۀ مبارزه با موادمخدر ملل متحد (UNODC)، نشان می دهد اکثریت افرادى که در ارتباط با موادمخدر بازداشت و محکوم به جزا شده اند؛ پس از رهایی از زندان، به دليل بيکارى و مشکلات اقتصادى، دوباره علاقمند به ادامۀ کار در بخش موادمخدر شده اند.

سروى يادشده در شش ماه اخير سال ٢٠١٣، از طريق گفتگو با ١٨٥ زندانى در شش زون (کندهار، هرات، کابل، ننگرهار، بدخشان و بلخ) انجام و در سال ٢٠١٤ نشر شده است.

حين انجام سروى در زندان هاى شش زون يادشده، در مجموع ۲۵۸۷۲ زندانی نگهدارى ميشدند، که پانزده درصد (٣٨٨٠تن) آنها در ارتباط به کشت و قاچاق موادمخدر زندانى شده اند.

نتايج سروى نشان مى دهد که ١٨٥ تن مصاحبه شونده، از جمع کسانى اند که در ارتباط با موادمخدر زندانى شده و از هر ده تن اين زندانيان، هشت تن بيسواد مى باشند.

به اساس معلومات وزارت مبارزه با مواد مخدر از سال ١٣٨٢ تا ١٣٩٤ حدود ١٩٠٠٠ تن در ارتباط با مواد مخدر در سطح کشور بازداشت شده اند.

 اکثريت زندانيان، کم درآمد و فقيراند

به اساس سروى؛ زمان قيد زندانيان زندانى شده در پيوند به مواد مخدر، در حالى از ده تا بيست سال مى باشد که فقر و نادارى، بزرگترین عامل رو آوردن اکثريت آنها به قاچاق و کشت مواد مخدر مى باشد؛ زيرا سروى نشان مى دهد که ٨٤ درصد افراد زندانی، متاهل و نان آور فاميل مى باشند.

همچنان به اساس تحقيق ادارۀ مبارزه با مواد مخدر ملل متحد، ٦١ درصد زندانيان مواد مخدر، زیر خط فقر قرار دارند، که درآمد ماهوار بیش ازنیم آنها کمتر ازپنج هزارافغانی می باشد.

به اساس معلومات ایشیا فاوندیشن، در افغانستان کسانى که عايد ماهوار آنها کمتر از ۱۲۵۳ افغانی باشد و يا فاميل هاى ٩ عضوى که عايد ماهوار آنها کمتر از ١٢٢٥٠ افغانى باشد، شامل افراد و خانواده هاى زير فقر شمرده مى شوند.

مصرف پول براى نيازمندى خانواده ها

سروى ادارۀ مبارزه با موادمخدر ملل متحد، نشان مى دهد که اکثريت زندانيان مصاحبه شونده گفته اند پولى را که از مدرک مواد مخدر به دست مى آورند، در مصارف روزمرۀ خانواده هاى شان مصرف کرده اند.

تورجان ۴۳ ساله که از حدود سه سال به اين طرف، به جرم انتقال مواد مخدر به ۱۸ سال حبس محکوم  شده، به آژانس خبرى پژواک گفت قبل از اینکه دست به قاچاق موادمخدر بزند، وضعیت اقتصادی خوب نداشت و از روی ناچاری دست به این کار زده است.

او که در زندان پلچرخى کابل زندانى مى باشد، گفت که خانم، سه دختر و دو پسر دارد و به دليلى اکنون تمام مسووليت هاى خانه بردوش خانم او است که وى زندانى است و پسر بزرگ او که ١٣ سال عمر دارد، از سوى قاچاقبر موادمخدر که وى نزد او کار مى کرد، ربوده شده است.

او افزود که پسرش حدود یک سال پيش ربوده شده است.

به گفته او قاچاقبر يادشده در بدل رهايى پسرش، خواستار ٥٠ هزار دالر امريکايى است و مى گويد که اين پول قيمت مواد مخدرى است که وى (تورجان) از او خريدارى کرده بود.

تورجان گفت که وى تنها مسووليت انتقال مواد مخدر به ولايات سرحدى کشور را داشت و مواد مخدرى که از نزد او دولت ضبط کرده است، مربوط به شخصى است که پسر او را ربوده است.

وى هويت قاچاقبر يادشده را افشا نکرد و افزود اکثریت کسانى که به جرم قاچاق و تولید مواد مخدر زندانی شده اند، قاچاقبران اصلى نيستند و تا زمانیکه حکومت، افراد اصلی و کلیدی قاچاق مواد مخدر را بازداشت نکند، ناممکن است که پدیدۀ قاچاق و توليد مواد مخدر در کشور ریشه کن شود.

حی گل سلیمان خیل جنرال متقاعد وزارت امور داخله گفت دلیل عمده اى که حکومت نتوانسته تا به حال قاچاقبران کلیدی مواد مخدر را بازداشت نماید، این است که برخی افراد بلندپایه در نظام، به شکل مستقیم و یا غیرمستقیم با قاچاقچيان رابطه دارند.

وى نام افراد بلند پايه يادشده را نگرفت و افزود تا زمانی که حکومت اين افراد را بازداشت نکند،  مشکل است که سر نخ قاچاقبران کلیدی را دريابد.

همچنان به گفته او در شرایط کنونی، بازداشت و به قانون سپردن افراد کلیدی قاچاقبران مواد مخدر، کار آسان و ساده نیست و حکومت توانایی آنرا ندارد؛ زيرا اکثر آنها در بيرون از کشور به سر مى برند.

 به گفته او لازم است تا در اين راستا، از کشورهای منطقه و جهان کمک خواسته شود.

به گفته او، مواد مخدر یکی از عوامل عمدۀ ناامنی در کشور است و برای ریشه کن سازی ناامنی ها ضرورت است تا مبارزۀ قاطع با مواد مخدر صورت گیرد.

احمد خالد موحد سخنگوی څارنوالی اختصاصی مبارزه علیه جرایم مسکرات و مواد مخدر تاييد کرد که تعداد کسانى که به جرم مواد مخدر بازداشت و زندانى شده اند، بيشتر اند؛ اما گفت که حکومت در راستاى دستگيرى قاچاقبران بزرگ نيز دستاوردهايى داشته و شمارى از آنها را بازداشت و به پنجۀ قانون سپرده اند.

 او بدون ارايه جزئيات گفت که شمارى از قاچاقبران درجه سوم و پنجم جهان، با ده ها تُن هیروئین از سوى نيروهاى امنيتى افغانستان بازداشت شده و فعلاً در قید به سر می برند.

موصوف افزود که قاچاقبران بزرگ، به دليلى زياد بازداشت نشده اند که بيشتر آنها در بيرون از کشور به سر مى برند و قاچاقچيان کوچکى که بازداشت شده اند، در قسمت شناسايى و محل سکونت دستگيرى قاچاقبران بزرگ، همکارى نمى کنند.

به گفتۀ او اين درحالى است که اگر قاچاقچيان کوچک زندانى شده به جرم موادمخدر، در مورد قاچاقبران بزرگ معلومات بدهند، در مدت قيد آنها پنجاه در صد تخفيف به عمل مى آيد.  

مشکل سرپرستى خانواده هاى زندانيان

خانم تورجان (شخصى که به جرم قاچاق موادمخدر زندانى شده) گفت پس از زندانی شدن شوهرش، پسر بزرگ او  محمد ١٣ ساله، که یگانه نان آور فاميل او بود، از سوی قاچاقبرى که شوهرش با او کار می کرد، اختطاف شده و اکنون بدون سرپرست در شهر کابل زندگى مى کند.

اين خانم که از ذکر نامش خوددارى کرد گفت که پسرش پيش از اينکه اختطاف شود، به حيث شاگرد در يک ورکشاپ ترميم موتر، کار مى کرد.

به گفتۀ او قاچاقبرى که محمد را ربوده است، اخطار می دهد که در صورت عدم پرداخت پول، محمد را می کشد.

او گفت که اکنون پسرش در ولسوالی مهمنددرۀ ننگرهار زندانی است؛ زيرا نه تنها پول براى پرداخت به قاچاقبر را ندارد، بل براى رفع نيازمندى هاى فاميل خود نيز محتاج ديگران است.

وی افزود: «پسر ده ساله و دختر ۱۱ ساله ام، تخم را جوش داده در بازار به فروش می رساند و با همان، روز را شب و شب را روز می کنم.»

عبدالخليل صامت استاد پوهنځى علوم اجتماعى پوهنتون تعليم و تربيه کابل گفت که بى سرپرست ماندن فاميل هايى کسانى که زندانى مى شوند، عواقب ناگوار براى اين خانواده ها و جامعه داشته مى تواند؛ زيرا برخى آنها به دلیل نبود سرپرست، مجبور می شوند که دست به گدایی، دزدی و عملکردهاى ديگر خلاف قانون بزنند.

به گفتۀ او، بناءً دولت مکلف است تا براى رفع مشکلات سرپنا، اعاشه و اباطۀ همچو خانواده ها برنامه هايى را روى دست گيرد و برای اطفال شان، زمینۀ رفتن به مکتب را نیز فراهم سازد تا بار دوش جامعه نگردند.

رو آوردن دوباره به کار و بار مواد مخدر

يافته هاى سروى اداره مبارزه با مواد مخدر ملل متحد، بيانگر آن است که از هر چهار زندانی، سه تن آنها بعد از آزاد شدن از زندان، دوباره به کار و بار موادمخدر رو مى آورند؛ چون فرصت کار بعد از بیرون شدن از زندان، برای شان مهيا نمى شود.

تورجان که هنوز ١٥ سال از حبس او باقى مانده است، گفت که بعد از رهايى از زندان، هیچ گزینۀ دیگر به غير از قاچاق مواد مخدر، براى پرداخت قرضدارى ها و رهايى پسرش ندارد.

موصوف افزود که مى داند که قاچاق موادمخدر، کار خلاف قانون و نادرست است؛ اما چاره ندارد؛ يا بايد دولت او را در حل مشکلات کمک کند و يا ناگزير همين کار خلاف قانون را انجام دهد.

عبدالخليل صامت کارشناس امور اجتماعى نيز گفت که حکومت مکلف است براى زندانيان، زمینه آموزش هاى فنی و حرفوی و کورس های سوادآموزی را فراهم سازد تا بعد از تکمیل شدن زمان قید، پیشه اى براى امرار معيشت داشته باشند و به تکرار جرم رو نياورند.

همچنان موصوف گفت که حکومت، بايد زندانيان رها شده از زندان را در قسمت کاريابى نيز همکارى نمايد. 

عبدالفتاح عشرت احمدزى مشاورمطبوعاتى وزارت کار، امور اجتماعى، شهدا ومعلولين گفت که درحال حاضر، حدود يک ميليون تن در کشور بيکاراند.

افزون برآن، وى گفته است که حدود شش ميليون تن، مصروف کارهاى مقطعى درافغانستان ميباشند.

اين مقام وزارت کار کشور افزود که ٣٦ درصد مردم در کشور، زيرخط فقر زندگى دارند.

همچنان سروى ٢٠١٥ ایشیا فاوندیشن درخصوص بيکارى درافغانستان، نشان مى دهد که ميزان بيکارى در٩ ولايت کشور، اضافه از ٢٠ درصد، در٥ ولايت از١٦ تا ٢٩ درصد، ٦ ولايت از ١١ تا ١٥ درصد، ١٢ ولايت از ٦ تا ١٠ درصد و دو ولايت ديگر تا پنج درصد ميباشد.

 ايشا فونديشن گفته است که ناامنى در کشور، سبب ا فزايش بيکارى شده است.

گزارش های مربوطه:

تبصره کنيد

اعلانات

Advertisement