خدمات پژواک

بخش عکاسى پژواک

پوشش خبری انتخابات

صفحه ویژۀ معادن

Afghan Peace Process Special Page

خدمات پيام هاى تجارتى پژواک

Daily Newsletter

Language
Sending Time (GMT / Kabul time)

سردی هوا زندگى خيمه نشينان کابل را دشوارتر کرده است

سردی هوا زندگى خيمه نشينان کابل را دشوارتر کرده است

Jan 24, 2017 - 11:35

کابل (پژواک، ٥ دلو ٩٥): خانواده هايى که از اثر جنگ و مشکلات ديگر، از محلات اصلى زيست شان بيجا شده و در شهر کابل زير خيمه ها زندگى مشقت بار را سپرى مى کنند، مى گويند که سردى هوا مشکلات آنها را بيشتر کرده و نياز به کمک دارند.

بر پایۀ معلومات رياست رسيدگى به بيجاشدگان داخلى و حالات اضطرار وزارت امور مهاجرين و عودت کنندگان، در شهر کابل پايتخت کشور، بيش از هفت هزار خانواده بیجاشدۀ داخلی در ٤٢ محل به سر می برند.  

عقب ليسه مصباح در منطقه پروژۀ تايمنى شهر کابل و منطقه چهارراهى قنبر اين شهر، از محلات خيمه نشينان بيجا شده مى باشند، که از هر سمت آن دود نفس گیر ناشی از سوخت پلاستیک در محیط و ماحول پخش می شود.

 

هرگاه به کوچه های تنگ، باریک و گِل آلود محلات زيست بيجا شده ها، پا بگذاری و کودکان پابرهنه را مشاهده کنى که دست ها و صورت شان از سردى هوا و نداشتن امکانات ترک خورده است، یاس و ناامیدی گلویت را می فشارد و احساس عجیبی از ناتوانی افراد بشر برایت رخ می دهد.

دردآورتر از همه این که اکثر این خانواده ها اکنون که درجه هواى کابل شب ها زير صفر مى باشد، برای گرم کردن سرپناه هایی گلى شان پلاستیک و پارچه های تکه یی را آتش می زنند تا از سردی زمستان در امان بمانند.

فیض محمد هفتاد ساله و باشندۀ اصلی ولسوالی موسی قلعه ولايت هلمند، از چهار سال به اين طرف همراه با خانواده اش در چهار اتاق گلى کوچک تاريک که سقفش با ترپال پوشانیده شده، در کمپ بيجاشده ها در چهارراهى قنبر زندگى مى کند.

در اتاق هاى اين خانواده، فرش های پلاستیکی کهنه پهن شده است و بر ورودى هاى بدون درب اين اتاق ها تکه هاى کهنه و چرکين آويزان است.

فيض محمد از آلام زندگى اش حکايت نموده گفت: «از جنگ و ترس طالبان که مبادا ما را بکشند، به کابل آمدیم، در این جا یک کمی گوش ما قرار شد؛ اما در این هوای سرد نه هیزم داریم، نه آرد و نه گندم، نه روغن و نه پیسه و از این زندگی کرده مرگ براى ما بهتر است.»

او افزود که با سرد شدن هوا مشکلات آنها بيشتر شده و اکثريت بيجا شده هاى اين محل توان خريد مواد سوخت را ندارند و در بخارى ها موادى چون پلاستيک، رابر، بوت کهنه و کاغذهايى که از گوشه و کنار شهر جمع آورى مى کنند را، مى سوزانند. 

ملک، باشنده اصلی ولسوالی کجکی هلمند و يک تن ديگر از باشنده هاى اين محل گفت که در این کمپ ١٣٧٧ خانوادۀ بيجاشده که اکثر آنها از ولايت هلمند مى باشند، زندگی می کنند و در جریان دو هفتۀ اخیر، از اثر سردى هوا چهار کودک و دو فرد مسن، جان شان را از دست داده اند.

موصوف افزود که تا به حال در جریان زمستان، دو موسسه با این خانواده ها کمک های غذایی و مواد سوختی نموده؛ اما کافی و بسنده نمی باشد؛ زیرا با سرد شدن هوا مشکلات بیشتر گردیده است.

وی با گلایه از رییس جمهور محمد اشرف غنی گفت که در هنگام کمپاین هایی انتخاباتی، در اینجا آمد و به مردم وعده نمود که مشکل بی سرپناهی شان را حل می کند؛ اما تا امروز هیچ کاری نکرده است و حتی با بزرگان اینجا ملاقات نمی کند.

این بزرگ قومى از نهادها و موسسات کمک رسان خواست که در جریان سرمای زمستان، با این خانواده ها مساعدت نمايند تا از یک فاجعه انسانی جلوگیری شود.

همچنان در نزديک ليسه مصباح در منطقۀ موسوم به پروژه تايمنى شهر کابل نيز ده ها خانوادۀ بيجا شده، زير خيمه ها و يا خانه هاى گلى پوشيده با ترپال زندگى مى کنند.

نواب خان باشندۀ اصلى ولايت لغمان که با خانواده اش در اين محل زيست دارد، گفت که در ١٤٠ خانوادۀ بيجاشده پروژۀ تايمنى زندگى مى کنند.

وى گفت: «با آن که هوا خیلی سرد است، ما غذای کافی براى خوردن نداریم و حتی چوب سوخت نداریم که خود را گرم کنیم و زمانی که برف و باران می بارد، آب در

 داخل خیمه های ما چکک می کند.»

موصوف به دود غليظ سياه که از لوله هاى بخارى باشندگان اين محل بلند ميشد، اشاره نموده افزود تمامی کسانی که در این محل زندگی می کنند، برای گرم کردن سرپناه هاى شان در بخارى ها از پلاستيک، رابر و اشياى ديگرى که اکثرا کودکان شان از کوچه ها جمع آورى مى کنند، استفاده می کنند.

 

 

 

اکثریت گروهی از کودکان اين محل که لباس هاى گرم زمستانى بر تن نداشتند، به گمان اينکه همراۀ شان کمک صورت مى گيرد، در اطراف نواب خان جمع شده بودند و بيشتر آنها سرفه مى کردند.

نواب خان با اشاره به اين کودکان گفت که با فرا رسیدن زمستان، بيشتر اطفال اين محل مریض شده اند؛ اما خانواده هاى آنها توان تداوى اين کودکان را ندارند.

به گفته او، بعضى اوقات تيم هاى صحى به اين کمپ مى آيند؛ اما تداوى درست کرده نمى توانند و براى همه بيماران دواى يک سان مى دهند.   

همچنان او افزود که در جریان زمستان، تنها یک موسسه برای هر خانوادۀ اين محل، یک بوجی آرد کمک کرده است.

سپین گل ٣٠ ساله باشنده اصلی ولسوالى سروبی ولایت کابل که در حال حاضر، در اين محل به سر می برد، گفت که جنگ و ناامنی سبب شده تا وی محل زندگی اش را ترک گوید.

موصوف افزود: «من در سروبی زمین داشتم و بالای زمین خود کار می کردم و زندگی ما هم خوب بود؛ اما به دليل ناامنى ها ناگزیر شدیم به این جا بیاییم؛ در اینجا هم وضع زندگی ما خوب نیست چون کار و بار نیست و هرگاه طفلی مریض شود توان تداوی اش را نداریم.»

گل خان يک تن از نماينده هاى اين بيجا شده ها گفت که مشکلات زیاد فرا روی بیجاشدگان اين محل وجود دارد.

به گفته وی، نداشتن سرپناه، مواد کافی غذایی و سوخت و عدم دسترسی به آب صحى آشاميدنى و خدمات صحی، عمده ترين مشکلات آنها مى باشد.

او افزود که در اين محل، يک بمبه آب و يک چاه آب سرباز وجود دارد؛ اما آب آن قابل خوردن نيست؛ زيرا شور است و باشنده هاى محل ناگزير اند که آب آشاميدنى را از محلات دورتر (تا ٣٠٠ متر) بياورند.

ساير بيجا شده هايى که در اين شهر زندگى دارند، دچار مشکلات مشابه مى باشند. همچنان آنها مى گويند که به دليل مشکلات اقتصادى نمى توانند کودکان شان را راهى مکتب کنند؛ زيرا کودکان آنان مجبور اند که روى جاده ها کارهايى چون شستن موتر، جمع آورى پلاستيک و دستفروشى کنند.

مهرخدا صبار رییس رسیدگی به وضعیت بیجاشدگان و حالات اضطرار وزارت امور مهاجرین و عودت کنندگان، به آژانس خبری پژواک گفت که با آغاز فصل سرما نهادها و موسسات مختلف، در برنامه های جداگانه با بیجاشدگانى که در کابل به سر مى برند، در کنار يک مقدار کمک نقدى، مواد غذایی و محروقاتی مساعدت کرده اند.

وى گفت که وزارت امور مهاجرین، تا کنون آماری از مرگ و میر اطفال و افراد مسن ناشی از سردی هوا در محلات زيست بيجاشده ها در اختیار ندارد.

موصوف خاطر نشان کرد که برخی از افراد، در این کمپ ها به هدف جلب کمک ها چنین ادعاهایی را مطرح می کنند.

این مقام وزارت امور مهاجرین تاييد کرد که وضعیت زندگی در تمام محلات بيجا شده ها مناسب نیست.

او افزود: «طبیعی است وقتی که بحث بیجاشدگان به میان می آید، زندگی بیجاشدگان نارمل (عادى) نیست و پیام آسیب پذیری را می رساند.»

به گفتۀ صبار، وزارت امور مهاجرین تلاش دارد تا با این افراد کمک هاى بيشتر صورت گيرد و برنامه اى را برای استقرار و راه حل دایمی بیجاشدگان داخلی جستجو مى کند؛ تا بيجا شده ها از وضعیت موجود نجات پیدا کنند.

او افزود يکى از برنامه ها اين است که هر گاه خانواده هاى بيجا شده بخواهند به محل اصلى زندگى شان برگردند، دولت براى آنها يک نمره زمين توزيع مى کند.

به اساس معلومات وزارت امور مهاجرين، در حال حاضر در سطح کشور بيش از يک ميليون تن، به دلايل مختلف از محلات اصلى زيست شان بيجا شده اند.

گزارش های مربوطه:

تبصره کنيد

اعلانات

Advertisement