خدمات پژواک

بخش عکاسى پژواک

پوشش خبری انتخابات

صفحه ویژۀ معادن

Afghan Peace Process Special Page

خدمات پيام هاى تجارتى پژواک

Daily Newsletter

Language
Sending Time (GMT / Kabul time)

رادیو در افغانستان همچنان شنوندۀ خود را دارد

رادیو در افغانستان همچنان شنوندۀ خود را دارد

Feb 13, 2019 - 16:14

کابل (پژواک، ۲۴ دلو ۹۷): از روز جهانی رادیو در حالی در افغانستان گرامیداشت به عمل می آید که هنوزهم حدود ۷۵ درصد شهروندان، اطلاعات مورد نیاز شان را از طریق رادیو به دست می آورند.

سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد (یونسکو) در سال ۲۰۱۲ میلادی، ۱۳ فبروری را «روز جهانی رادیو» نام گذاری کرده است و از آن زمان به بعد، همه ساله در سراسر جهان گرامی‌داشت به عمل می آید.

مجیب خلوتگر رئیس اجرایی موسسه حمایت کننده رسانه‌ های آزاد افغانستان، هم زمان با گرامیداشت از «روز جهانی رادیو» در صحبت با آژانس خبری پژواک گفت که حدود ۷۵ درصد جمعیت کشور، برنامه ‌های رادیویی گوش می ‌کنند، نزدیک به ۲۴ درصد تلویزیون می بینند و یک درصد دیگر به رسانه های چاپی دسترسی دارند.

موصوف افزود که از جمع ۲۵۰ رادیو در کشور، ۵۴ رادیوی محلی در نقاط مختلف به نسبت ناامنی از فعالیت بازمانده اند.

با این حال، محمد زرین انځور رئیس عمومی رادیوتلویزیون ملی افغانستان، گفت که از روز جهانی رادیو، روز گذشته در تالار رادیوتلویزيون ملی گرامیداشت به عمل آمد.

موصوف با بیان اینکه رادیو یگانه وسیله ایست که می تواند هر پیامی را به هر جايی و درهر زمانی حتی بدون برق انتقال دهد، افزود: «رادیو در افغانستان سابقه طولانی دارد و به صورت ابتدائی در زمان شاه امان الله غازی ایجاد شد.»

به گفته او، با اختراع رادیو و نشرات آن در انتقال سریع اطلاعات و تبادله آن، انقلابی به وجود آمد؛ در خانواده وسایل ارتباط جمعی با اضافه شدن رادیو، جامعه انسانی، تمام خانواده هایی که به این وسیله دسترسی داشتند، از احوال کشورهای خود و جهان در خانواده های خود خبر شدند.

اکرم یک تن از باشنده گان شهر کابل گفت: «اگر چه حالا تلویزیون نشرات دارد؛ اما من روزانه اکثر اوقات رادیو می شنوم.»

بر اساس سروی های صورت گرفته، رادیو کماکان جوان و قابل دسترس وسیع در سطح جهان بوده است.

در همین حال و بر اساس معلومات ها، افغانستان یک دهه بعد از اختراع رسمی رادیو؛ به خدمات رادیویی آشنا شد و نخستین برنامۀ رادیویی در سال ۱۳۰۶ در زمان شاه امان‌ الله خان، از استیشن ابتدایی رادیوکابل که در «کوتی لندنی» در پل آرتن کابل موقعیت داشت، پخش شد و در سال ۱۳۲۰ استدیوهای مجهز به کمک کشور آلمان، در پل باغ عمومی ایجاد شد.

در سال ۱۳۲۸ اولین رادیوهایی ‌که با بطری موتر کار می ‌کرد، به کشور وارد شد و معمولاً تعداد این دستگاه‌ها در هر شهر از پنج الی ده دستگاه زیاد نبود.

در سال‌های ۱۳۳۰ تا ۱۳۴۰خورشیدی، برق در اکثر مراکز شهرها تعمیم یافت و با تعمیم برق از سال ۱۳۴۳ تا ۱۳۶۴ استدیوهای عصری و تالار بزرگ رادیو در پل باغ عمومی اعمار شد.

اولین رادیویی که به بازار عرضه شد، رادیو گوشکی کرستل بود که یک نفر می ‌توانست از آن استفاده کند، بعد بلندگوها در چهارراهی‌های مزدحم نصب شد و بعدها رادیوهای بزرگ‌تر به بازار آمد.

رادیو کابل در اوایل، دو ساعت نشرات داشت و بعدها اوقات نشر را افزایش داد، بعد از سال‌های دهه چهل، صدای اولین نطاقان سایمه اکبر، مهدی ظفر، عبدالغفور ویاند، لطیفه کبیر سراج، مستوره شال شفیقه حبیبی و دیگران به گوش می‌رسید.

اولین بانوی آوازخوان رادیو کابل، مستوره جان بود و پسانترها خانم پروین با چادری می‌آمد و آواز می‌خواند و بعداً رخشانه، جلوه و آزاده و از مردها نتو، استاد شیدا، استاد رحیم بخش، استاد محمدحسین سرآهنگ، استاد اول میر، ملنگ جان، صابر و استاد نبی گل بود و از گروه ارکستر رادیو کابل؛ جلیل زلاند، استاد خیال، عبدالوهاب مددی، کبوتر ساربان، آشنا، صادق فطرت ناشناس، آرمان و دیگران بودند.

با آمدن تحولات در سال ۱۳۸۱خورشیدی، برای اولین بار رادیوهای خصوصی به ‌کار آغاز کردند که امروزه، بیش از ۲۵۰ دستگاه رادیو در افغانستان فعالیت دارند.

علامت: 

گزارش های مربوطه:

تبصره کنيد

اعلانات

Advertisement