خدمات پژواک

بخش عکاسى پژواک

پوشش خبری انتخابات

صفحه ویژۀ معادن

Afghan Peace Process Special Page

خدمات پيام هاى تجارتى پژواک

Daily Newsletter

Language
Sending Time (GMT / Kabul time)

برخی مکاتب در شهرکابل از ابتدایی ترین امکانات برخوردار نیستند

برخی مکاتب در شهرکابل از ابتدایی ترین امکانات برخوردار نیستند

Apr 07, 2019 - 13:26

کابل (پژواک، ۱۸ حمل ۹۸): با آنکه وزارت معارف در جریان نزدیک به دو دهۀ پسین، برای نوسازی و بازسازی مکاتب، پول های کلانی را هزینه کرده است؛ اما هنوزهم برخی مکاتب در شهرکابل از ابتدایی ترین امکانات برخوردار نیستند.

خبرنگار آژانس خبری پژواک، با مراجعه به شماری از مکاتب در نواحی چهارم، پانزدهم و هفدهم شهر کابل، دریافته است که این مکاتب از فضای مناسب درسی برخوردار نیستند و شاگردان از کمبود کتب درسی، نداشتن صنوف معیاری، میز و چوکی، نبود آب آشامیدنی صحی، دیوار احاطوی و میدان های ورزشی رنج می برند.

لیسه های محمد انور بسمل، خواجه بُغرای نمبر (۱)، شهرک ذاکرین و استاد مصباح از جمله مکاتبی اند که تیم خبری پژواک به به آن ها سر زده است و همچو شکایاتی از مکاتب دیگر در سایر نواحی شهر کابل نیز وجود دارد.

یکی از این مکاتب، لیسه ذکور محمد انور بسمل در حصه سوم خیرخانه در مربوطات ناحیه پانزدهم شهری، در شمال شهر کابل می باشد که به دلیل عدم تکافوی صنف ها، در محوطه مکتب کانتینرهای آهنی فرسوده و سقف سوراخ را صنوف درسی ساخته اند و شاگردان بدون میز و چوکی با نشستن روی فرش پلاستیکی، سبق می خوانند.

محمد سهیل متعلم صنف ششم مکتب محمد انور بسمل که داخل یکی از کانتینرها بالای فرش پلاستیکی نشسته و درس می خواند، گفت: «در کانتینری که ما درس می خوانیم، در تابستان از گرمی و در سرما از سردی به عذاب هستیم و هر روز چهار زانو نشستن برای ما تکلیف پاى دردی پیدا شده است.»

وی، از وزارت معارف خواست که در راستای اعمار ساختمان، اقدام جدی داشته باشد و فضای مناسب درسی را برای دانش آموزان فراهم کند.

بلقیس رحیمی یک تن از معلمان این لیسه،  به پژواک گفت: «تدریس در صنف های کانتینری غیر قابل تحمل است و با گرم شدن هوا، بودن در داخل کانتینرها طاقت فرسا می گردد و در روزهای بارانی، ما ناگزیر می شویم به خاطر نجات شاگردان از چکک باران، آن ها را رخصت کنیم.»

به گفته وی، نداشتن صنف های معیاری و پائین بودن امکانات، باعث عقب ماندن شاگردان از درس می شود.

در عین حال، در ساختمان اصلی اين مکتب، شاگردان به دلیل نبود میز وچوکی کافی و به تناسب شاگردان یک صنف، چندین متعلم از یک میز و چوکی به طور مشترک استفاده می کنند.

زرمت متعلم صنف نهم لیسه محمد انور بسمل گفت: «علاوه بر اینکه جای ما تنگ است و در یک چوکی دو نفری چهار نفر می نشينیم؛ کتاب درسی هم نداریم و از این وضعیت به تنگ آمده ایم.»

بهادر دهپور مدیر لیسه محمد انور بسمل، به آژانس خبری پژواک گفت که این مکتب ۲۴ صنفی، حدود ۱۲ سال قبل اعمار شده است و در حال حاضر بیش از ۸۰۰۰ دانش آموز دارد؛ اما بنابر کمبود صنف، با جا به جایی ۱۳ کانتینر در محوطه این مکتب، صنف های اضافی تاسیس کرده اند.

وی گفت: «ما به خاطر ازدحام موجود در مکتب، چندین بار پیشنهاد کردیم محوطه اى را که در روبروی مکتب بیکار و خالی است، به مکتب اضافه و اطراف آن احاطه شود؛ اما کسی به حرف ما گوش نکرد.»

دهپور خاطر نشان کرد که نبود صنف های درسی معیاری، نداشتن تخته و میز و چوکی، تاثیر سوء بر روان دانش آموزان دارد و آن ها نمی توانند به صورت درست درس ها را یاد بگیرند.

لیسه خواجه بغرای نمبر (۱) دیگر مکتبی در مربوطات ناحیه ۱۵ شهر کابل، در حویلی شکسته و ریخته موقعیت دارد که وضعیتش بدتر از لیسه محمد انور بسمل می باشد، امور تدریسی حدود ۲۴۰۰ دانش آموز را با ۷۵ آموزگار در ۲۳ صنف درسی غیرمعیاری پیش می برد.

در این مکتب در صنف هايی که گنجایش ٢٠ دانش آموز را دارد، بین ۴۰ تا ۵۰ متعلم در صنف های بی در و دروازه، دیوارهای شوره زده و نمناک و بدون میز و چوکی بالای فرش های آکنده از خاک نشسته و درس می خوانند.

عبدالولید واحد آمر مکتب خواجه بغرای نمبر (۱) گفت که این مکتب، حدود ۳۴ سال قبل تاسیس شده است و از هفت سال به این سو، ماهانه ۴۳ هزار افغانی کرایه پرداخت می کنند.

موصوف افزود که از مشکلات مکتب و شاگردان حوزه تعلیمی هم واقف است و برای رفع معضل، چندین بار ریاست معارف شهر و وزارت را در جریان گذاشته؛ اما هیچ اقدامی تا به حال صورت نگرفته است.

وی علاوه کرد: «اتاق ها خرد است گنجایش میز و چوکی را ندارد، اگر میز و چوکی گذاشته شود، تعداد شاگردان ما زیاد است؛ همۀ شان جای نمی شوند.»

نور الله متعلم صنف دهم لیسه خواجه بغرای نمبر (۱) به پژواک گفت: «صنف های هیچ مکتبی، مثل صنف های ما بی در و دروازه و بدون میز و چوکی نیست، روزانه ما خیلی خسته می شویم؛ اما هیچ کس به  داد ما نمی رسد. از نشستن زیاد بالای فرش شخ می مانیم و استاد، اجازه ایستاد شدن را هم نمی دهد.»

فهیمه لودین مدیر تدریسی مکتب فوق گفت: «در حالیکه برخی مکاتب در شهر کابل در ساختمان های کرایی به سر می برند و یاهم هیچ گونه امکاناتی در اختیار ندارند، رئیس جمهور وعدۀ ساخت ۲۷۰۰ مکتب را در سال روان می دهد، به نظر من بهتر است که ابتدا ضروریات مکاتب کابل رفع شود.»

رئیس جمهور محمد اشرف غنی، در پنجم حمل سال روان همزمان با نواختن زنگ مکتب برای سال تعلیمی ۱۳۹۸ خورشیدی، از ساخت ۲۷۰۰ مکتب جدید خبر داد.

لودین در ادامه افزود: «اینجا مرکز است در مرکز کابل که یک مکتب این طور باشد، در ولایات چه قسم خواهد بود؟ ما به آب آشامیدنی دسترسی نداریم،  به کمبود کتاب مواجه هستیم، جایی برای تفریح نداریم و باران که می بارد، وضعیت صنف ها خراب می شود و شاگردان زیر چکک باران می مانند و به دلیل نبود تالار، بسیاری وقت ها جلسات خود را در مسجد می گیریم.»

وی علاوه کرد: «هفته یک روز تانکر می آید، در یک هفته برای ۲۴۰۰ شاگرد یک بیلر آب می دهد؛ امیدواریم که صدای ما به گوش مسئولین وزارت معارف و رئیس جمهور رسانیده شود.»

در عین حال، لیسه عالی شهرک ذاکرین در ساحه سرکوتل خیرخانه از مربوطات ناحیه هفدهم شهری نيز با کمبود صنف های درسی مواجه می باشد، که حدود ۱۲ کانتینر را صنف ساخته اند.

شاگردان اناث این لیسه، با بیان اینکه ازکمبود کتاب درسی، نبود صنف های معیاری و میدان ورزشی رنج می برند، گفتند که از نشستن به روی فرش های پلاستیکی، پا درد و کمر درد شده اند.

عبدالحمید سکندری آمر لیسه یادشده، به آژانس خبری پژواک گفت که این مکتب، در سال ۱۳۸۸ ایجاد شده و بیش از ۵۰۰۰ دانش آموز دارد؛ اما برای رفع نیازمندی های آن، تا به حال هيچ توجه نشده است.

موصوف افزود: «ما آب آشامیدنی را به وسیلۀ پایپ از میان خانه های مسکونی به همکاری شورای محل به داخل مکتب منتقل کرده ایم و مصرفش را خود ما می پردازیم، در صنف ها شاگردان روی فرش های پلاستیکی می نشینند و همچنان اکثر شاگردان به کتاب درسی دسترسی ندارند.»

نوریه متعلم صنف سوم این لیسه، درحالیکه در یک اتاق کوچک در کنار همصنفی هایش به روی فرش پلاستیکی نشسته بود، به پژواک گفت: «کلکین صنف ما به طرف کوچه باز است، مردم در صنف ما سنگ و خشت پرتاب می کنند.»

وی، از مسئولین خواست تا برای دستیابی شاگردان به صنف های معیاری، توجه جدی مبذول دارند.

با وصف این، لیسه استاد مصباح واقع در پروژه تایمنی در مربوطات حوزه چهارم شهر کابل، از دیگر مکاتبی است که اطرافش دیوار احاطه ندارد.

این مکتب که در ظاهر به تناسب سایر مکتب ها نمای خوبتری داشت، ساحه وسیع و ساختمان دو منزله آن از دور به چشم می خورد؛ اما به آب آشامیدنی دسترسی ندارد و از کمبود کتب درسی رنج می برد.

لیلما قدیری مدیر لیسه استاد مصباح گفت که این لیسه، حدود ۱۳ قبل تاسیس شده است و در حال حاضر ۴۵۰۰ شاگرد دارد، که امور تدریسی آنان از سوی ۱۴۰ آموزگار پیش برده می شود.

 وی گفت: «این مکتب افزون بر اینکه با کمبود کتب درسی و نبود آب آشامیدنی مواجه است، چهار دیواری نیز ندارد و زورمندان از جمع ۹ جریب زمین ملکیت این مکتب، پنج جریب آن را غصب کرده اند.»

او مدعی شد که سال گذشته به دلیل نبود دیوار احاطه، شماری از افراد ولگرد داخل مکتب شده، یک متعلم را با ضرب چاقو به قتل رساندند و پا به فرار گذاشتند.

با این حال، نوریه نزهت سخنگوی وزارت معارف، تاييد کرد که مشکلات در راستای تعلیم و تربیه در کشور وجود دارد؛ اما گفت که تلاش ها جریان دارد تا از این مشکلات کاسته شود.

موصوف افزود که به دلیل نبود ساختمان، هم اکنون امور تدریسی شماری از مکاتب در ساختمان های کرایی پیش برده می شود.

وی گفت: «برای رفع کمبود تعمیرمکاتب، اعمار شش هزار تعمیر در نظر گرفته شده که بر اساس تعهد رئیس جمهور، امسال حدود ۲۷۰۰ ساختمان پس از احداث، به وزارت معارف سپرده خواهد شد.»

نزهت خاطر نشان کرد که با توجه به آغاز دهۀ معارف، نوسازی ساختمان نزدیک به دو هزار مکتب فاقد سقف، کلکین، دروازه و چاه آب در مرکز و ولایات، به کمک بانک جهانی روی دست گرفته شده است.

وی تصریح کرد که به خاطر جوابگویی به کمبود کتاب های درسی، ۵۰ میلیون جلد کتاب چاپ و توزیع خواهد شد.

گزارش های مربوطه:

تبصره کنيد

اعلانات

Advertisement