خدمات پژواک

بخش عکاسى پژواک

بخش صوتى

پوشش خبری انتخابات

صفحه ویژۀ معادن

Afghan Peace Process Special Page

خدمات پيام هاى تجارتى پژواک

Daily Newsletter

Language
Sending Time (GMT / Kabul time)

درخوست کارلباس شويان کمرنگ شده است

درخوست کارلباس شويان کمرنگ شده است

Jun 05, 2019 - 10:16

شهرخوست (پژواک، ۱۵جوزا ۹۸): مالکین شماری از لباس شويی ها در شهرخوست می گویند که با کمرنگ شدن فرهنگ دستارپوشی، کار آنها بی رونق شده است.

آنان می گویند که درگذشته، مردم بیشتر لنگی به سرمی کردند که  کار آنها نیز با آن رونق داشت.

به قول آنها، درگذشته توان مالی مردم ضعیف بود، درعید دستار یا لنگی خریده نمی توانستند، از این که لنگی کهنه شان در ایام عید نو و زیبا جلوه کند، برای شستن نزد آنها می آوردند.

ولی آنان می گویند که استفاده از لنگی درسال های اخیرکمرنگ شده که کار لباس شویان  نیز با آن بی رونق شده است.

نادرگل ۵۵ ساله باشنده منطقه مندوزی اسماعیل خیل این ولایت و یکتن از لباس شویان این ولایت درحومه شهرخوست نزدیک سپین جومات، در یک دکان کهنه و کوچک کارش را به پیش می برد.

موصوف به آژانس خبری پژواک گفت که ازحدود ۳۵ سال بدینسو مصروف شغل لباس شویی است و هنگام مهاجرت درپاکستان، به این کار روی آورده است.

نادرگل که مصروف اتو کردن یک لنگی بود، گفت باوجودیکه نسبت به عیدهای گذشته امسال کارش بی رونق است، ولی باز هم طورمیانگین در روز ۵ – ۶ لنگی را شستشو و اتو می کند.

به قول وی، از شستن هر لنگی یا دستار، حدود سه صد کلدار پاکستانی اُجرت اخذ میکند.

موصوف افزود: ((در دوران حامد کرزی و پیش از آن کار ما پر رونق بود، ۲۵- ۳۰ جوره لباس و ۱۲- ۱۳ لنگی در روز شستشو می کردیم، درگذشته صرف ازهوتل سپوژمی هفت، هشت لنگی برای شستشو دریافت می کردیم؛ اما اکنون یک یا دو لنگی را می شوییم؛زیرا به سر کردن لنگی کمرنگ شده است.))

همچنان محمدحسین ۵۹ ساله باشنده این ولایت، در نزدیک مسجد یعقوبی چوک مرکزی شهرخوست دریک غرفه کوچک کار لباس شویی را به پیش می برد.

نامبرده که با پسرش مصروف قراردادن لنگی در برابر آفتاب بود، به آژانس خبری پژواک گفت که درگذشته افزون بر موسفیدان جوانان نیز لنگی به سر می کردند، ولی این فرهنگ اکنون کمرنگ شده است.

محمدحسین گفت: ((اکنون رسم بر سرکردن لنگی کم شده، سابق خیلي مروج بود، درگذشته از پانزدهم ماه رمضان کار ما آغاز میشد و تا شب عید هیچ بیکار نمی شدیم، شب و روز مشغول کار بودیم، روزه را هم این جا افطار می کردیم، دو سه کارگر می گرفتیم، درحال حاضر بی مزه شده است.))

محمد حسین علاوه کرد که شستن لنگی یا دستار آن قدرمشکل نیست و در شستشوی آن ضمن آب از مواد شوینده خاص نیز استفاده صورت میگیرد.

موصوف افزود: ((ابتدا لنگی را با ذریعه سوډا یا پترول می شوییم، در قدم بعدی در آب گرم یک نوع چسپ موسوم به مایا را بر آن می مالیم، سپس برای چند دقیقه به اشعه آفتاب قرار میدهیم و درحالت نیمه مرطوب آن را اتو میکنیم.))

لباس شویان شهر خوست می گویند که اکنون برای اتو کردن لنگی، از زغال چوب استفاده می کنند که خیلی پرهزینه تمام میشود و درصورتیکه به این ولایت برق وارداتی انتقال شود، کار آنها نیز تا حدی پر رونق خواهد شد.

درعین حال مسوولین ریاست اطلاعات و فرهنگ خوست، این گفته لباس شویان که گویا فرهنگ دستارپوشی کمرنگ شده را، زیاد تایید نمی کنند.

آنان علاوه میکنند که آنها برای احیای فرهنگ لنگی پوشیدن، برنامه های مختلف آگاهی دهی را روی دست دارند که نمونه بارز آن اعطای لنگی در نشست های فرهنگی و غیره به مهمانان است.

محمد انورزاهد رییس اطلاعات وفرهنگ خوست درمورد، به آژانس خبری پژواک گفت: ((به نظرم پوشیدن لنگی اکنون نیز به روال سابق جریان دارد؛ اما درحال حاضراقتصاد مردم نسبت به گذشته بهبود یافته وکسانیکه دستار به سر می کنند، این توانمندی را دارند که درعید لنگی جدید خریداری کنند و موضوع شستن آن به پیشرفت زمانه بستگی دارد، مردم اکنون درخانه این امکانات را دارند که لباس طور اخص لنگی شان را خود بشویند.))

لنگی یا دستار، یک فرهنگ ارزشمند افغان ها تلقی میشود که ضمن عیدها و محافل شادی، مردم و طور ویژه متنفذین و سران قومی آن را در جلسات، جرگه ها و محافل خاص دیگر به سر می کنند.

گزارش های مربوطه:

تبصره کنيد

اعلانات

Advertisement